Niemcy - Drugie Cesarstwo

Cesarstwo Niemieckie powstało w 1871 r., gdy państwa północnoniemieckie i królestwa południowoniemieckie zostały zjednoczone pod przywództwem Prus. Nowym imperium dowodzili cesarz Wilhelm I i kanclerz Otto von Bismarck, którzy rządzili polityką i sprawami państwowymi żelazną ręką. Druga Rzesza osiągnęła szybki wzrost gospodarczy, stając się jedną z wiodących potęg przemysłowych w Europie, szczególnie w dziedzinie produkcji węgla i stali. Okres ten charakteryzował się również rozwojem kulturalnym i naukowym, a wielu wybitnych niemieckich naukowców i filozofów przyczyniło się do światowego życia naukowego i artystycznego. Po odejściu Bismarcka w 1890 r. polityka zagraniczna imperium uległa zmianie i stopniowo popadło ono w konflikt z innymi mocarstwami, takimi jak Wielka Brytania i Francja. Niemiecki militaryzm i imperialistyczne aspiracje przyczyniły się do wybuchu I wojny światowej w 1914 r. Pod koniec I wojny światowej, w 1918 r., imperium upadło: podczas II wojny światowej cesarz Wilhelm abdykował, a Niemcy stały się republiką, kończąc historię Drugiej Rzeszy. Powstała nowa Republika Weimarska, która zapoczątkowała zupełnie nową erę w dziejach kraju.

Wraz z powstaniem Cesarstwa Niemieckiego w 1871 r. potrzebny był jednolity system monetarny, aby zastąpić poprzednie waluty, które różniły się w zależności od państwa. Marka stała się oficjalną walutą, a jej wprowadzenie było znaczącym krokiem w kierunku zjednoczenia gospodarczego. Marka była walutą zabezpieczoną złotem, co zapewniało jej stabilność i niezawodność. Wybijanie monet pozostało prerogatywą państw, ale musiały one spełniać surowe standardy imperialne. Oznaczało to, że wygląd i nominał monet były jednolite w całym imperium, ale monety zawierały portret lub herb władcy państwa. Główne nominały były następujące: Monety złote: Stanowiły one kręgosłup systemu monetarnego. Były bite w dwóch nominałach: 10 marek i 20 marek. Monety te były wykonane z czystego złota i były również niezwykle ważne w handlu międzynarodowym. Monety srebrne: Mniejsze nominały, takie jak 1 marka, 2 marki, 3 marki i 5 marek, były wykonane ze srebra. Były używane w codziennych transakcjach. Monety niklowe i miedziane: Najmniejsze nominały, takie jak 1 fenig, 2 fenig, 5 fenig i 10 fenig, były wykonane z miedzi i niklu. Pokrywały one potrzeby drobnych zakupów i transakcji. Bicie monet w Cesarstwie Niemieckim miało nie tylko znaczenie ekonomiczne, ale także polityczne i symboliczne. Zjednoczony system monetarny demonstrował jedność i siłę imperium, a także ułatwiał handel i wzrost gospodarczy. Pojawienie się portretów władców prowincji na monetach odzwierciedlało również pewien stopień autonomii w obrębie imperium. Wraz z wybuchem I wojny światowej, od 1914 r., zaprzestano bicia złotych monet, a coraz większa część metali szlachetnych została wchłonięta przez gospodarkę wojenną. Srebrne monety zostały częściowo zastąpione monetami wykonanymi z tańszych metali, a pod koniec wojny pojawiły się również pieniądze awaryjne (Notgeld). Ta zmiana wyraźnie pokazała wpływ wojny na gospodarkę, która ostatecznie doprowadziła do upadku imperium.