Austria - Stockerau

Znajduje się w Dolnej Austrii, około 25 km na północny zachód od Wiednia. Pierwsze osady powstały około 791 roku, głównie dzięki drwalom. Pierwsza pisemna wzmianka o niej pochodzi z 1012 roku pod nazwą „Stoccaerouwe”, kiedy to miejscowi przez pomyłkę stracili świętego Kolomana, irlandzkiego pielgrzyma. Według legendy jego ciało nie uległo rozkładowi, a krzak bzu, na którym został powieszony, wypuścił nowe pędy – doprowadziło to do jego kanonizacji. Parafia została założona w 1014 roku. W 1465 roku cesarz Fryderyk III nadał osadzie prawa targowe. W 1514 roku cesarz Maksymilian I nadał Stockerau status miasta targowego, herb i pieczęć. Herb przedstawia odrastające suche drzewo, nawiązując do legendy o św. Kolomanie. Charakterystyczna dla miasta wieża kościelna o wysokości 88 metrów, najwyższa w Dolnej Austrii, została zbudowana w latach 1722-1726. Austriacka linia kolejowa łącząca Wiedeń ze Stockerau została otwarta w 1841 roku, co zapoczątkowało znaczący rozwój przemysłu: powstały tu fabryki tekstylne, świec, mydła, chemikaliów i maszyn. Od 1964 roku każdego lata odbywa się Festiwal Stockerau, podczas którego na placu przed kościołem odbywają się przedstawienia teatralne. W mieście znajduje się teatr Lenautheatre, nazwany na cześć romantycznego poety Nikolausa Lenau, który mieszkał i tworzył tu w XIX wieku. Nadrzeczny gaj Stockerauer Au został uznany za rezerwat przyrody w 1994 roku. W mieście znajdują się liczne muzea i zabytki, takie jak Centrum Kultury Belvedereschlössl, ratusz i klasztor św. Kolomana.

Stockerau, duże miasto w Dolnej Austrii, nie należy do klasycznych ośrodków menniczych, takich jak Wiedeń czy Graz. Jednak w czasie kryzysu gospodarczego po I wojnie światowej, Stockerau wyemitowało również w 1919 roku własny pieniądz ratunkowy (Notgeld), który obecnie uważany jest za rzadkość numizmatyczną. Wyemitowano papierowe pieniądze o nominałach 20 i 50 halerzy. Oprócz nazwy miasta i roku (1919) często zdobiono je lokalnymi motywami. Celem pieniądza było utrzymanie lokalnej gospodarki w czasach hiperinflacji i niedoboru gotówki. Pieniądze ratunkowy były nie tylko narzędziem ekonomicznym, ale także przedmiotem o wartości artystycznej i historycznej. Dziś są poszukiwane przez kolekcjonerów, zwłaszcza jeśli zachowały się w dobrym stanie.