Austria - Karyntia

Karyntia, najdalej na południe wysunięta prowincja Austrii, ma bogatą i różnorodną przeszłość historyczną, sięgającą epoki kamienia. Była zamieszkana już w epoce kamienia, a później osiedlili się tu Ilirowie i Celtowie. Celtowie założyli państwo Noricum, które później stało się prowincją rzymską. W czasach rzymskich istniało tu znaczące górnictwo, zwłaszcza w zakresie wydobycia żelaza i innych metali. Słowianie przybyli w VI wieku i założyli Karantanię, pierwsze państwo słowiańskie. Obszar ten później znalazł się pod panowaniem Bawarczyków, a następnie Franków. Od 976 roku Karyntia stała się niezależnym księstwem do 1335 roku, kiedy to władzę przejęli Habsburgowie. W tym okresie wzniesiono liczne klasztory, zamki i pałace, takie jak słynny zamek Hochosterwitz. Wojny tureckie, powstania chłopskie oraz reformacja i kontrreformacja wywarły znaczący wpływ na region. Ważne reformy gospodarcze i społeczne miały miejsce za panowania Marii Teresy. Wojny napoleońskie Podczas wojen Karyntia krótko należała do francuskich prowincji iliryjskich. Po I wojnie światowej południowe części Karyncji zostały uznane przez Włochy i Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców. W 1920 roku referendum zdecydowało, że Karyntia powinna należeć do Austrii - większość ludności głosowała za Austrią. Podczas II wojny światowej prowincja stała się częścią nazistowskich Niemiec. Po wojnie do 1955 roku była brytyjską strefą okupacyjną. Karyntia jest obecnie prowincją autonomiczną z własnym parlamentem i gubernatorem. Ma bogate dziedzictwo kulturowe, w tym społeczności dwujęzyczne (niemiecką i słoweńską). W prowincji znajdują się liczne muzea, zamki, pałace i miejsca historyczne, które ukazują przeszłość regionu.

Karyntia, południowy kraj związkowy Austrii, słynie nie tylko z piękna przyrody, ale ma również ciekawą historię monetarną. Na początku XX wieku, zwłaszcza po I wojnie światowej, region ten był świadkiem szczególnych wydarzeń związanych z biciem monet. Z powodu trudności gospodarczych po I wojnie światowej, kilka austriackich krajów związkowych, w tym Karyntia, wprowadziło lokalny pieniądz ratunkowy (Notgeld). Był to nieoficjalny środek płatniczy, ale tymczasowo akceptowany w codziennym obrocie. Nominały: 10, 20 i 50 halerzy, wykonane z papieru, rok emisji: 1920, cechy charakterystyczne: często z dekoracyjnymi grafikami i lokalnymi motywami, ich przeznaczenie: zaradzenie niedoborowi pieniędzy i pobudzenie lokalnej gospodarki. Monety te są obecnie uważane za rzadkie i poszukiwane przez kolekcjonerów numizmatów. Chociaż Karyntia nie posiada własnej mennicy, region ten wielokrotnie odgrywał ważną rolę w austriackim życiu finansowym – zwłaszcza w handlu transgranicznym i stabilizacji lokalnej gospodarki.