Francja - Pierwsza Republika

W czasie rewolucji francuskiej, w latach 1792–1804 we Francji panowała I Republika. W tym okresie miało miejsce kilka politycznych wstrząsów i kilka frakcji walczyło o władzę. Rewolucja francuska rozpoczęła się w 1789 roku i wkrótce położyła kres francuskiej monarchii. We wrześniu 1792 roku proklamowano Pierwszą Republikę. Kraj był wówczas rządzony przez Konwent Narodowy, w którym reprezentowane były różne grupy polityczne. Pierwszą Republikę można podzielić na kilka etapów. Rządy żyrondystów (1792–1793): Żyrondyści byli umiarkowaną grupą, która widziała republikę jako monarchię konstytucyjną. Jednak w 1793 roku władzę przejęli jakobini, grupa bardziej radykalna. Rządy jakobinów (1793–1794): Jakobini pod wodzą Maksymiliana Robespierre’a ustanowili dyktaturę. W tym okresie stracono tysiące ludzi, uznając ich za wrogów rewolucji. Okres ten nazywany jest także Terrorem. Reakcja termidoriańska (1794–1799): W 1794 roku Robespierre i kilku innych jakobinów zostało straconych. Władzę przejęła bardziej umiarkowana grupa – termidorianie. W 1795 roku przyjęto nową konstytucję, na mocy której powołano Dyrektoriat — pięcioosobowy organ wykonawczy. Okres Dyrektoriatu (1795-1799): Okres Dyrektoriatu charakteryzował się niestabilnością polityczną i korupcją. W 1799 roku generał Napoleon Bonaparte dokonał zamachu stanu, w wyniku którego obalił Dyrektoriat i ustanowił konsulat. Okres konsulatów (1799–1804): Napoleon rządził Francją jako pierwszy konsul. W 1804 r. koronował się na cesarza, co położyło kres Pierwszej Republice. Najważniejsze wydarzenia pierwszej republiki. Egzekucja króla (1793): XVI. Ludwik, król Francji, został stracony pod zarzutem zdrady stanu. Wojna wandejska (1793–1796): W regionie Wandei wybuchło powstanie chłopskie przeciwko republice. Wojny o niepodległość Francji (1792–1802): Francja prowadziła wojnę z wieloma krajami europejskimi.

Podczas Pierwszej Republiki Francuskiej (1792-1804) monety przeszły znaczące zmiany, odzwierciedlające przemiany polityczne i społeczne. Podczas rewolucji wprowadzono system dziesiętny, zastępując liwrę. Nową walutą stał się frank, dzielący się na 100 centymów. Na monetach widnieją ideały i wartości republikańskie (wolność, równość, braterstwo). Częstymi elementami są czapka frygijska, gałązka dębu, wieniec laurowy i napisy „Liberté, Égalité, Fraternité”. Monety bito głównie ze srebra i złota, ale wytwarzano je również z miedzi i innych stopów. Rodzaje monet: Frank: Była to podstawowa jednostka monetarna, bita w różnych nominałach (np. 5 franków, 10 franków, 20 franków). Centym: Były to monety o mniejszej wartości, wynoszącej jedną setną franka. Inne monety: Monety wybijano również na specjalne okazje lub na cześć konkretnych osób. Polityka bicia monet: Konwencja (1792-1795): W okresie rządów rewolucyjnych dostosowano system bicia monet do potrzeb wojennych i kryzysu gospodarczego. Katalog (1795-1799): Dążyli do stabilizacji, lecz problemy gospodarcze nadal sprawiały trudności. Konsulat (1799-1804): Wraz z dojściem Napoleona Bonaparte do władzy nastąpiła również większa centralizacja systemu monetarnego. W czasie rewolucji wprowadzono asygnaty, czyli papierowe pieniądze, ale ich wartość szybko spadła na skutek inflacji. W czasach niepokojów fałszowanie pieniędzy było na porządku dziennym, co dodatkowo komplikowało sytuację gospodarczą.