Angola - Republika Ludowa

Ludowa Republika Angoli była państwem socjalistycznym istniejącym w Angoli w latach 1975–1992. Powstał po uzyskaniu niepodległości od portugalskich rządów kolonialnych i był bliskim sojusznikiem Związku Radzieckiego i Kuby w kontekście zimnej wojny. Jednak kraj wkrótce pogrążył się w długiej i krwawej wojnie domowej, w której wzięły udział także różne siły polityczne i zagraniczne mocarstwa. Po portugalskiej rewolucji goździkowej w 1974 r. Angola uzyskała niepodległość w 1975 r. Jednak zacięte walki o kontrolę nad krajem wybuchły pomiędzy trzema głównymi ruchami niepodległościowymi - Ruchem Wyzwolenia Ludu - Angola (MPLA), Narodowym Związkiem na rzecz Całkowitej Niepodległości (UNITA) i Frontem Wyzwolenia Narodowego (FNLA). MPLA, wspierana przez Związek Radziecki i Kubę, ostatecznie doszła do władzy i proklamowała Ludową Republikę Angoli, jednak UNITA, wspierana przez Stany Zjednoczone i RPA, nie poddała się i prowadziła wojnę partyzancką przeciwko MPLA. w dużej części kraju. Wojna domowa trwała dziesięciolecia i siała spustoszenie w Angoli. W walkach zginęło setki tysięcy ludzi, miliony zostały zmuszone do opuszczenia swoich domów, a gospodarka kraju została zrujnowana. Po dojściu do władzy MPLA zaczęła budować system socjalistyczny w Angoli. Rząd znacjonalizował duże korporacje, wprowadził system kołchozów i nawiązał bliskie stosunki ze Związkiem Radzieckim i innymi krajami socjalistycznymi. Jednak system socjalistyczny w kraju nigdy nie został w pełni ugruntowany i borykał się z wieloma problemami. Korupcja, biurokracja i trudności gospodarcze podważyły legitymację systemu. Po zakończeniu zimnej wojny i upadku Związku Radzieckiego sytuacja międzynarodowa uległa zmianie, a wojna domowa w Angoli również weszła w nową fazę. W 1991 roku MPLA i UNITA osiągnęły porozumienie w sprawie pokojowych i demokratycznych wyborów. W wyborach w 1992 r. zwyciężyła MPLA, lecz UNITA nie przyznała się do porażki i walki ponownie wybuchły. Wreszcie w 2002 r. w Angoli zawarto ostateczny pokój. Kraj wszedł na długą drogę odrodzenia, ale konsekwencje wojny domowej są nadal odczuwalne.

1975-1992. W okresie istnienia Ludowej Republiki Angoli miał miejsce szereg reform walutowych i zmian finansowych. Pokazuje to złożony i stale zmieniający się obraz ze względu na niezwykle niestabilną sytuację polityczną i gospodarczą. Po uzyskaniu niepodległości w 1975 roku Angola weszła w długą i krwawą wojnę domową, która znacząco odbiła się na systemie finansowym. Z powodu ciągłego konfliktu, sankcji gospodarczych i inflacji wartość pieniądza ulegała ciągłym wahaniom, w związku z czym kilkakrotnie wprowadzano do kraju nowe waluty. W sytuacji wojennej pieniądze służyły głównie wydatkom wojskowym, a grała gospodarka cywilna dostał rolę drugorzędną Ze względu na ciągłe drukowanie pieniędzy i niepewność gospodarczą inflacja była niezwykle wysoka. W czasie wojny rozpowszechniło się także fałszerstwo, co jeszcze bardziej pogorszyło stabilność pieniądza. W czasie wojny w obiegu często znajdowały się pieniądze z innych krajów.