Francja - Czwarta Republika

Czwarta Republika Francuska (1946-1958) – ustrój polityczny Francji po II wojnie światowej. W wielu aspektach było to odrodzenie Trzeciej Republiki (1870-1940) i cierpiało na te same problemy, co jej poprzedniczka. Władza była skoncentrowana w rękach Zgromadzenia Narodowego, które wybierało rząd. Rola Prezydenta Republiki była w dużej mierze ceremonialna. Czwarta Republika charakteryzowała się częstymi zmianami rządu. W ciągu dwunastu lat utworzono 21 rządów, co osłabiło władzę wykonawczą i utrudniło podejmowanie długoterminowych decyzji politycznych. Istniało wiele partii politycznych, z których żadna nie miała dominującej większości. Doprowadziło to do powstania rządów koalicyjnych, które często okazywały się niestabilne. Podczas Czwartej Republiki Francja miała znaczące imperium kolonialne. Jednak w latach 50. XX wieku aspiracje niepodległościowe w koloniach stały się silniejsze, co spowodowało poważne kryzysy (np. wojna indochińska, wojna algierska). Pomimo niestabilności politycznej, we Francji w okresie Czwartej Republiki nastąpił znaczny wzrost gospodarczy i modernizacja. Odbudowali infrastrukturę i przemysł zniszczone w czasie wojny i zaczęli budować państwo opiekuńcze. Francja odegrała ważną rolę w uruchomieniu procesu integracji europejskiej. Brał udział w tworzeniu Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWiS), a następnie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG). Czwarta Republika została ostatecznie obalona przez kryzys polityczny wywołany wojną algierską. W 1958 roku, w obliczu groźby wojskowego zamachu stanu, generał Charles de Gaulle został poproszony o objęcie przywództwa w rządzie. De Gaulle opracował nową konstytucję, która wzmocniła władzę wykonawczą i ustanowiła Piątą Republikę.

Monety Czwartej Republiki Francuskiej (1946–1958) uległy znacznym zmianom w porównaniu z poprzednimi okresami, odzwierciedlając powojenną sytuację gospodarczą i polityczną. Inflacja II wojny światowej i jej następstwa nadal wywierały wpływ, prowadząc do częstych zmian nominałów i zmian w materiale monet. Frank był dewaluowany kilkakrotnie w tym okresie. Monety były wykonane z aluminium, brązu, miedzioniklu i stali nierdzewnej, w zależności od nominału i okresu. Wiele monet nadal przedstawiało Mariannę, alegoryczną postać kobiecą Republiki Francuskiej, w różnych formach. „Liberté, Égalité, Fraternité” (Wolność, Równość, Braterstwo): Motto republiki często pojawiało się na monetach. Początki powojenne (1946–1948): W tym okresie poprzednie monety wybite podczas rządu Vichy również pozostawały w obiegu przez jakiś czas. Ponadto pojawiły się pierwsze monety wyemitowane w imieniu Czwartej Republiki, często tymczasowo i wykonane z tańszych materiałów. Chociaż nowy frank (nouveau franc) został oficjalnie wprowadzony dopiero w 1960 r. w czasie Piątej Republiki, wysiłki na rzecz ustanowienia stabilności gospodarczej rozpoczęły się już w czasie Czwartej Republiki, co również wpłynęło na politykę monetarną. Konwersja została przeprowadzona w stosunku 100:1 w porównaniu do starego franka. Niższe nominały (1, 2, 5 franków) były często wykonane z aluminium ze względu na ich lekkość i taniość. W przypadku wyższych nominałów (10, 20, 50, 100 franków) często stosowano brąz lub miedzionikiel. Mogły również występować monety okolicznościowe lub pamiątkowe, chociaż epoka ta nie była tak bogata w emisje tego typu jak późniejsze okresy. Niestabilności IV Republiki towarzyszyły częste zmiany rządu, co czasami znajdowało odzwierciedlenie w polityce gospodarczej, a tym samym w systemie monetarnym. Relacje z imperium kolonialnym miały również wpływ na system monetarny – w wielu koloniach walutą był frank francuski.