Belize - brytyjska kolonia Hondurasu

Belize, dawniej znane jako Brytyjski Honduras, jest krajem Ameryki Środkowej o unikalnym rozwoju historycznym, który znajdował się pod panowaniem brytyjskim od 1783 do 1981 roku. Na mocy Traktatu Wersalskiego (1783), Brytyjczycy otrzymali prawo do wydobywania drewna kampechi między rzekami Hondo i Belize. Traktat Londyński (1786) dodatkowo rozszerzył terytorium między rzekami Belize i Sibun. Brytyjscy osadnicy, głównie drwale znani jako Baymen, ugruntowali swoją obecność, a mahoń stał się głównym towarem eksportowym. W 1862 roku terytorium oficjalnie stało się brytyjską kolonią koronną pod nazwą Brytyjski Honduras. Stolicą kolonii było Belize City do 1971 roku, kiedy to z powodu zniszczeń spowodowanych przez huragany, Belmopan stało się nową stolicą. Opór Majów wobec brytyjskiej ekspansji doprowadził do kilku konfliktów, szczególnie za czasów Marcosa Canula w latach 60. i 70. XIX wieku. Gospodarka była zdominowana przez przemysł drzewny, zwłaszcza wydobycie mahoniu i drewna kampesh. Większość ziemi należała do brytyjskich firm, takich jak Belize Estate and Produce Company, co hamowało rozwój rolnictwa. Społeczności Majów, Garifuna i Metysów żyły głównie jako dzierżawcy lub w rezerwatach, podczas gdy brytyjskie elity decydowały o decyzjach politycznych i gospodarczych. W 1964 roku Brytyjski Honduras uzyskał częściową autonomię. W 1973 roku oficjalnie przemianowano go na Belize. 21 września 1981 roku Belize uzyskało niepodległość od Zjednoczonego Królestwa i pozostało członkiem Wspólnoty Narodów.

Belize, dawniej znane jako Brytyjski Honduras, było brytyjską kolonią koronną od 1862 do 1973 roku. W tym okresie emitowało własne banknoty i monety, które obecnie mają wartość historyczną i numizmatyczną. Banknoty emitowane przez rząd Brytyjskiego Hondurasu były emitowane w czterech głównych emisjach: Pierwsza emisja (1894) Sześć nominałów: 1 dolar, 2 dolary, 5 dolarów, 10 dolarów, 50 dolarów, 100 dolarów. Są one niezwykle rzadkie i niedostępne do ekspozycji. Druga emisja (1895–1928) Również sześć nominałów, z nowymi wzorami. Są one również rzadkie i poszukiwane przez kolekcjonerów. Trzecia emisja (1939–1951) Cztery nominały: 1 dolar, 2 dolary, 5 dolarów, 10 dolarów. Banknoty przedstawiają herb Belize po lewej stronie i VI. po prawej. Przedstawiono portret króla Jerzego V. Czwarta emisja (1952–1973) Pięć nominałów: 1 dolar, 2 dolary, 5 dolarów, 10 dolarów, 20 dolarów. Projekt pozostał podobny, ale po prawej stronie dodano portret królowej Elżbiety II. Banknoty zostały wyprodukowane przez brytyjskich drukarzy, takich jak Bradbury Wilkinson and Company. Kilka monet wyemitowanych przez Brytyjski Honduras nadal jest prawnym środkiem płatniczym w Belize. Zazwyczaj były one w stylu brytyjskim i przedstawiały portret monarchy. Oficjalne motto banknotów brzmi: Sub Umbra Floreo – „Rozkwitam w cieniu”. W 1981 roku, kiedy Belize uzyskało niepodległość, poprzednie banknoty zostały demonetyzowane, tj. wycofane z obiegu.