Peru - Republika

Peru jest republiką od 1822 roku, po uzyskaniu niepodległości od Hiszpanii. Historia kraju w tym okresie obfitowała w zmiany polityczne i społeczne. Niepodległość i wczesna republika (1822–1839) Niepodległość Peru została proklamowana w 1821 roku przez José de San Martína, a w 1822 roku zwołano pierwszy kongres, który położył podwaliny pod ustroj republikański. Jednak niestabilność polityczna kraju wkrótce doprowadziła do konfliktów wewnętrznych. W latach 30. XIX wieku Peru zostało podzielone na dwie części: Peru Północne i Peru Południowe, które utworzyły konfederację z Boliwią. Jednak konfederacja ta nie trwała długo, a Peru zostało zjednoczone w 1839 roku. Dalsze wydarzenia XIX wieku W połowie wieku gospodarka Peru przeżywała rozkwit dzięki handlowi guano, który przynosił krajowi znaczne dochody. Jednak okres ten charakteryzował się niestabilnością polityczną i konfliktami zbrojnymi, zwłaszcza z Chile i Boliwią.

Monety Peru przeszły znaczące zmiany po uzyskaniu niepodległości w 1822 r. Pierwsze peruwiańskie monety republikańskie pojawiły się w 1822 r. i początkowo były wykonane z miedzi o nominałach reali i peso. Kraj nadal używał hiszpańskiego kolonialnego systemu monetarnego, w którym najpopularniejsza była srebrna moneta o nominale 8 reali, często nazywana peso. Od 1826 r. Peru zaczęło bić regularne monety, w których nominały srebrne i złote były zgodne z tradycjami okresu kolonialnego. Złote monety obejmowały 1, 2, 4 i 8 escudo, podczas gdy srebrne monety były bite o nominałach ½, 1, 2, 4 i 8 reali. W latach 1836–1839, kiedy Peru było częścią Konfederacji Peruwiańsko-Boliwijskiej, północne i południowe państwa peruwiańskie emitowały własne waluty. W 1856 roku bicie monet tymczasowo ustało, a w 1858 roku pojawiły się nowe nominały, takie jak ½ i 1 real oraz moneta 50 centymów. W latach 1862–1863 wprowadzono przeprojektowane nominały 4 i 8 reali, a w 1863 roku Peru całkowicie przeszło na dziesiętny system monetarny, w którym sol zastąpił reala, w stosunku 1 sol = 10 reali.